1 00:00:08,208 --> 00:00:09,942 ♪ 2 00:00:15,682 --> 00:00:18,183 (śpiewa po japońsku) 3 00:00:41,842 --> 00:00:44,076 ♪ 4 00:00:45,512 --> 00:00:48,113 Emma: Normanie. żyjesz! 5 00:00:48,182 --> 00:00:49,581 Norman: Mhm. 6 00:00:49,650 --> 00:00:50,582 Ja jestem. 7 00:00:50,651 --> 00:00:52,518 (Emma płacze) 8 00:00:56,523 --> 00:00:57,556 Norman: Wszystko w porządku. 9 00:00:58,925 --> 00:01:00,793 Tak bardzo za tobą tęskniłem. 10 00:01:00,861 --> 00:01:03,061 Emma: Ja też. 11 00:01:03,130 --> 00:01:06,298 Tak się cieszę, że żyjesz, bardzo się cieszę. 12 00:01:07,401 --> 00:01:08,600 Poczekaj chwilę. 13 00:01:08,669 --> 00:01:10,869 Naprawdę jesteś Normanem, prawda? 14 00:01:10,937 --> 00:01:13,405 Nie jesteś jak jego bliźniak albo duch czy coś? 15 00:01:13,474 --> 00:01:16,341 Czy jesteś? Bo jak... 16 00:01:16,343 --> 00:01:18,510 wszyscy widzieliśmy, jak zostałeś wysłany. 17 00:01:19,946 --> 00:01:21,213 (Norman wzdycha) 18 00:01:21,281 --> 00:01:22,747 Przysięgam, że to ja. 19 00:01:22,749 --> 00:01:24,749 Wysłali mnie do innego gospodarstwa. 20 00:01:24,819 --> 00:01:26,084 Jak ty... (wzdycha) 21 00:01:26,153 --> 00:01:28,487 Emma: Och. Tak, to. 22 00:01:28,555 --> 00:01:30,889 Musiałem pozbyć się trackera. 23 00:01:30,957 --> 00:01:32,957 W ten sposób uciekłem z Izby. 24 00:01:32,959 --> 00:01:34,626 Zabrałem też Raya. 25 00:01:34,695 --> 00:01:36,228 Norman: Hej. 26 00:01:36,296 --> 00:01:37,229 (Emma i Norman wzdychają) 27 00:01:38,499 --> 00:01:39,832 Norman: To było niegrzeczne. 28 00:01:39,900 --> 00:01:42,368 Nawet tego nie zrobiłeś najpierw przywitaj się ze mną. 29 00:01:44,304 --> 00:01:45,838 Widzisz coś fajnego? 30 00:01:45,906 --> 00:01:48,140 Ray: Tak, dzięki tobie. 31 00:01:51,178 --> 00:01:52,511 Cieszę się, że żyjesz. 32 00:01:52,579 --> 00:01:53,846 (płacze) 33 00:01:53,914 --> 00:01:56,981 Ale nigdy nie próbuj i dać się zabić ponownie. 34 00:01:56,983 --> 00:01:58,851 Rozumiesz, głupku? 35 00:01:58,919 --> 00:02:00,318 (Norman chrząka) 36 00:02:00,387 --> 00:02:03,321 Tak. Zrozumiałem... 37 00:02:03,390 --> 00:02:04,589 głupek. 38 00:02:04,591 --> 00:02:05,691 (tkanina trzepocze) 39 00:02:08,595 --> 00:02:10,496 (wieje wiatr) 40 00:02:11,798 --> 00:02:12,731 Gilda: Nie ma mowy! 41 00:02:12,799 --> 00:02:15,333 Don: Oj. Normana. 42 00:02:15,402 --> 00:02:17,202 Nat: T-żyłeś? 43 00:02:17,271 --> 00:02:19,337 A-Przez cały ten czas? 44 00:02:19,406 --> 00:02:20,338 Anna: O mój Boże. 45 00:02:20,407 --> 00:02:21,673 (Yvette wzdycha) 46 00:02:21,742 --> 00:02:23,475 Dzieci: Normanie! (śmiech) 47 00:02:23,544 --> 00:02:25,343 Marek: Bardzo się cieszę! 48 00:02:25,412 --> 00:02:26,611 Yvette: Wróciłeś! 49 00:02:26,680 --> 00:02:29,347 Norman: Wow, chłopaki. Wszyscy staliście się więksi. 50 00:02:29,416 --> 00:02:32,150 (wzdycha) Gdzie jest reszta? 51 00:02:32,219 --> 00:02:34,753 Emma: Zostawiliśmy pozostałych z powrotem w domu z Philem. 52 00:02:34,821 --> 00:02:37,289 Plan było po nich wrócić. 53 00:02:37,357 --> 00:02:38,223 Norman: Hmm. 54 00:02:40,227 --> 00:02:41,694 Co o współrzędne, które podał długopis? 55 00:02:41,762 --> 00:02:42,761 Czy to było schronisko? 56 00:02:42,829 --> 00:02:45,630 Ray: Tak, było ten fajny stary bunkier, 57 00:02:45,699 --> 00:02:49,033 ale grupa poszukiwawcza znalazła nas, więc musieliśmy się stamtąd wydostać. 58 00:02:49,035 --> 00:02:50,569 Norman: To niefortunne. 59 00:02:50,637 --> 00:02:53,372 Gilda: Norman, gdzie byli trzymają cię przez cały ten czas? 60 00:02:53,440 --> 00:02:55,173 (Norman wzdycha) 61 00:02:55,242 --> 00:02:56,975 (zadrapania tkaniny) 62 00:02:57,043 --> 00:02:58,176 (wszyscy wzdychają) 63 00:02:58,245 --> 00:03:01,580 Norman: Byłem w Lambda siedem-dwa-jeden-cztery. 64 00:03:01,648 --> 00:03:03,982 To farma gdzie eksperymentują na dzieciach. 65 00:03:04,050 --> 00:03:05,384 Emma: Lambda? 66 00:03:05,452 --> 00:03:06,585 Don: Eksperymentować? 67 00:03:06,653 --> 00:03:07,852 Norman: Pamiętaj... 68 00:03:07,922 --> 00:03:11,456 ta ostatnia noc kiedy mama zabrała mnie do bramy? 69 00:03:11,525 --> 00:03:14,593 Przekazała mi do zespołu Lambda. 70 00:03:14,661 --> 00:03:18,263 Naukowcy byli zarówno demon, jak i człowiek. 71 00:03:18,332 --> 00:03:20,799 Odurzyli się i wystąpili wszelkiego rodzaju eksperymenty 72 00:03:20,867 --> 00:03:21,800 na dzieciach. 73 00:03:21,868 --> 00:03:24,336 Ich cel było znaleźć sposób 74 00:03:24,404 --> 00:03:26,372 do masowej produkcji wysokiej jakości mięsa. 75 00:03:27,674 --> 00:03:29,408 Ale to, co się stało, to dzieci 76 00:03:29,476 --> 00:03:31,944 zaczął dawać znaki nieprawidłowego rozwoju 77 00:03:32,012 --> 00:03:34,613 w swoich mięśniach, układ nerwowy i zmysły 78 00:03:34,681 --> 00:03:38,216 w sposób badaczy nie spodziewałem się. 79 00:03:38,285 --> 00:03:40,619 Ray: A więc tak twój przyjaciel zabił tego demona. 80 00:03:40,687 --> 00:03:42,821 On jest stamtąd, z Lambdy. 81 00:03:42,889 --> 00:03:44,957 - Tak. On jest tylko jednym z przykładów 82 00:03:45,025 --> 00:03:47,826 czego dotyczyły te eksperymenty zrobił nam. 83 00:03:47,894 --> 00:03:50,895 Emma: Poczekaj. Tobie też to zrobili? 84 00:03:50,897 --> 00:03:53,031 Czy jesteś taki jak on? 85 00:03:53,099 --> 00:03:55,968 Norman: Nie, wsadzili mnie pokój i kazał mi przystąpić do testów. 86 00:03:56,036 --> 00:03:57,569 To tyle. 87 00:03:57,638 --> 00:04:00,104 Ray: Jak się masz? uciec stamtąd? 88 00:04:00,106 --> 00:04:01,306 Norman: Miałem szczęście 89 00:04:01,375 --> 00:04:03,642 spotkać sojusznika pana Minerwy. 90 00:04:03,710 --> 00:04:06,044 Pomógł mi zniszczyć obiekt i nas wydostać. 91 00:04:06,112 --> 00:04:07,912 Rossi: Naprawdę? 92 00:04:07,914 --> 00:04:10,515 Norman: Tak. Nazywał się Smee. 93 00:04:10,584 --> 00:04:13,652 Znał siostrę Krone. Dał jej długopis. 94 00:04:13,720 --> 00:04:14,853 (Emma wstrzymuje oddech) 95 00:04:14,921 --> 00:04:17,922 Norman: Dowiedzieli się, co on zamierzał i zabił go. 96 00:04:17,992 --> 00:04:20,392 Nat: Tak jak oni, panie Minerwo. 97 00:04:20,460 --> 00:04:22,461 Anna: Oboje nie żyją. 98 00:04:22,529 --> 00:04:24,663 Norman: Nie zrobią tego jednak zginęli na próżno. 99 00:04:24,731 --> 00:04:26,999 Wziąłem trochę plików z obiektu. 100 00:04:27,067 --> 00:04:30,268 Razem z nimi zrobiłem narkotyk to sprawia, że demony się degenerują. 101 00:04:30,337 --> 00:04:31,670 Ray: Powiedz co? 102 00:04:31,738 --> 00:04:33,271 Norman: Zdegenerowany. 103 00:04:33,340 --> 00:04:36,274 Czy kiedykolwiek zastanawiałeś się dlaczego demony zjadają ludzi? 104 00:04:36,343 --> 00:04:38,543 Yvette: Mm-mmm. Dlaczego oni to robią? 105 00:04:38,612 --> 00:04:41,279 Norman: Aby utrzymać ich stan fizyczny i psychiczny. 106 00:04:41,348 --> 00:04:42,815 Don: Och. 107 00:04:42,883 --> 00:04:43,882 Czekać. Co? 108 00:04:43,950 --> 00:04:46,150 Norman: Jestem pewien zauważyłeś, jak demony 109 00:04:46,152 --> 00:04:48,487 przychodzą różne kształty i rozmiary. 110 00:04:48,555 --> 00:04:49,621 To dlatego, że podejmują 111 00:04:49,690 --> 00:04:52,090 wygląd i umiejętności tego, co jedzą. 112 00:04:52,158 --> 00:04:53,826 I w celu humanoidalnych demonów 113 00:04:53,894 --> 00:04:55,760 utrzymać ich forma i intelekt, 114 00:04:55,762 --> 00:04:57,496 muszą jeść ludzkie mięso. 115 00:04:57,564 --> 00:04:59,031 Ray: I ludzkie mózgi. 116 00:04:59,099 --> 00:05:02,300 Norman: Jasne. Dlatego zrobiliśmy tak wiele testów. 117 00:05:02,369 --> 00:05:05,170 Demony chciały naszych mózgów być bardziej rozwiniętym, 118 00:05:05,172 --> 00:05:06,705 aby zachować swoją inteligencję. 119 00:05:06,773 --> 00:05:10,308 Anna: Ale co potem się stanie jeśli przestaną nas zjadać? 120 00:05:10,377 --> 00:05:11,643 Gilda: Cofnęliby się 121 00:05:11,712 --> 00:05:14,446 i stać się podobnym te potwory w lesie. 122 00:05:14,515 --> 00:05:16,581 Jemima: Byliby wtedy jeszcze bardziej niebezpiecznie! 123 00:05:16,583 --> 00:05:20,385 Ray: Nie. Demony takie jak te całkiem jak dzikie zwierzęta. 124 00:05:20,454 --> 00:05:21,854 Można ich przechytrzyć dość łatwe. 125 00:05:21,922 --> 00:05:23,856 Norman: Jeszcze lepiej, bez inteligencji, 126 00:05:23,924 --> 00:05:25,924 kończą atakują się nawzajem. 127 00:05:25,992 --> 00:05:28,927 I tu pojawia się mój lek. 128 00:05:28,995 --> 00:05:32,797 Jest niesamowicie silny, nawet w małych dawkach. 129 00:05:32,867 --> 00:05:35,333 Z tym, Mogę zdegenerować całe miasto. 130 00:05:35,402 --> 00:05:37,536 A jeśli wszystko idzie zgodnie z planem, 131 00:05:37,604 --> 00:05:39,872 jak tylko oni weź sobie taką dawkę, 132 00:05:39,940 --> 00:05:42,541 nigdy nie odzyskają ich inteligencja. 133 00:05:42,609 --> 00:05:45,878 Oznacza to, że tego nie zrobią móc prowadzić gospodarstwa, 134 00:05:45,946 --> 00:05:48,947 a potem oszaleją i zabijajcie się nawzajem. 135 00:05:49,015 --> 00:05:52,150 Zaplanowałem to wszystko w mojej celi w Lambdzie. 136 00:05:52,219 --> 00:05:55,554 Kiedy się dowiedzieliśmy o Grace Field, mówiłeś, 137 00:05:55,622 --> 00:05:58,090 „Jeśli nie ma miejsca tam, gdzie ludzie mogą żyć, 138 00:05:58,158 --> 00:05:59,691 wyrzeźbimy jeden dla nas samych.” 139 00:05:59,760 --> 00:06:01,025 (Emma wstrzymuje oddech) 140 00:06:01,095 --> 00:06:03,628 Norman: Byłeś zdeterminowany uciec z farmy ze wszystkimi. 141 00:06:03,697 --> 00:06:05,364 Chciałeś zmienić świat. 142 00:06:05,432 --> 00:06:07,699 Chcę tego. 143 00:06:07,768 --> 00:06:09,701 To wszystko czego kiedykolwiek pragnąłem 144 00:06:09,770 --> 00:06:12,371 przyszłość, w której ludzie mogę żyć wolny i szczęśliwy, 145 00:06:12,439 --> 00:06:15,574 świat, w którym możemy żyć razem jak rodzina 146 00:06:15,642 --> 00:06:17,776 i dzieci mieć szansę dorosnąć. 147 00:06:17,844 --> 00:06:20,579 Myślałem długo i intensywnie o tym, jak osiągnąć ten cel 148 00:06:20,647 --> 00:06:23,782 i wpadłem na rozwiązanie. 149 00:06:23,850 --> 00:06:26,385 - Sprawimy, że demony wyginą. - (Emma wstrzymuje oddech) 150 00:06:26,453 --> 00:06:28,720 Norman: Skończymy ta Nibylandia, 151 00:06:28,789 --> 00:06:32,124 i razem zrobimy ten świat demonów, nasz raj! 152 00:06:32,192 --> 00:06:33,726 (dzieci śmieją się, wiwatują) 153 00:06:33,794 --> 00:06:36,528 Don: Nic nie może nas powstrzymać dostaję teraz Phila i innych! 154 00:06:36,597 --> 00:06:38,730 Rossi: Nie musimy boje się, że mnie już zjedzą! 155 00:06:38,799 --> 00:06:40,733 - Gilda: Dzięki Bogu. - (Emma wstrzymuje oddech) 156 00:06:40,801 --> 00:06:44,136 Gilda: Emma nie będzie musiała nosić nie będzie już ciążył na nas ciężar ratowania nas. 157 00:06:44,204 --> 00:06:45,537 (Emma wstrzymuje oddech) 158 00:06:45,606 --> 00:06:47,740 Norman: Tak. Ona ma rację. 159 00:06:47,808 --> 00:06:51,744 Nigdy nikogo nie stracimy nigdy więcej do demonów. 160 00:06:51,812 --> 00:06:54,212 Christie: Emmo, tego właśnie chciałeś! 161 00:06:54,281 --> 00:06:55,748 Anna: Nie jesteś zachwycona, Emmo?! 162 00:06:55,816 --> 00:06:56,881 (Emma wzdycha) 163 00:06:56,951 --> 00:06:58,017 Tak. 164 00:06:59,219 --> 00:07:00,552 Tak, jestem. 165 00:07:00,621 --> 00:07:02,821 - (Anna wzdycha) - Emma: Jestem. 166 00:07:02,889 --> 00:07:05,490 Norman: W tej chwili prawdziwym problemem jest czas, 167 00:07:05,559 --> 00:07:07,559 i jesteśmy szybko mu się kończy. 168 00:07:07,628 --> 00:07:10,095 Grace Field i Lambda polują na nas. 169 00:07:10,164 --> 00:07:13,632 Jeśli moje informacje są prawidłowe, zmierzają w tę stronę. 170 00:07:13,700 --> 00:07:14,967 Don: Poważnie? 171 00:07:15,035 --> 00:07:16,969 Anna: Znajdą nas tutaj na pewno! 172 00:07:17,037 --> 00:07:18,903 Norman: Zgadza się, dlatego 173 00:07:18,973 --> 00:07:21,573 Muszę ustalić plan natychmiast w ruchu. 174 00:07:21,642 --> 00:07:22,574 (Emma wstrzymuje oddech) 175 00:07:22,643 --> 00:07:24,509 - Ray: Tak po prostu? - Norman: Tak. 176 00:07:24,578 --> 00:07:27,112 Daję tylko słowo, i może to nastąpić jutro. 177 00:07:27,181 --> 00:07:28,180 Thoma: Ojej! Tak szybko?! 178 00:07:28,248 --> 00:07:29,181 Lannion: Naprawdę?! 179 00:07:29,249 --> 00:07:31,249 Norman: Na początek Zdegeneruję się 180 00:07:31,318 --> 00:07:32,751 wszystkie demony w miasteczku poniżej. 181 00:07:33,920 --> 00:07:35,788 Na podstawie danych dostajemy z tego, 182 00:07:35,856 --> 00:07:36,989 uruchomimy skoordynowany atak 183 00:07:37,057 --> 00:07:38,991 na wszystkie inne miasta demonów. 184 00:07:39,059 --> 00:07:42,127 Wtedy uratujemy Phila i inni z Izby 185 00:07:42,196 --> 00:07:44,797 a potem dzieci w innych gospodarstwach. 186 00:07:44,865 --> 00:07:48,801 Dni budzących się demonów koniec z nami, dziećmi, o jedzenie. 187 00:07:48,869 --> 00:07:51,804 Odzyskamy naszą wolność! 188 00:07:51,872 --> 00:07:55,607 Nat: Wow. Twój plan jest lepszy niż cokolwiek, co próbowaliśmy zrobić. 189 00:07:55,676 --> 00:07:57,209 Gilda: Dziękuję ci, Normanie, 190 00:07:57,277 --> 00:08:00,012 to rozwiąże wszystkie nasze problemy. 191 00:08:00,080 --> 00:08:01,279 Norman: Będzie. 192 00:08:01,348 --> 00:08:04,148 Wiem, jakie to trudne to było dla ciebie aż do teraz, 193 00:08:04,150 --> 00:08:05,884 ale kiedy misja się zakończy, 194 00:08:05,952 --> 00:08:09,021 Chcę, żebyś przyszedł na żywo w bazie zostawił nas Smee. 195 00:08:09,089 --> 00:08:11,490 Mamy jedzenie i łóżka i prysznice też. 196 00:08:11,558 --> 00:08:12,624 Jemima: Naprawdę? 197 00:08:12,693 --> 00:08:14,827 Rossi: Tak jak my w schronisku! 198 00:08:14,895 --> 00:08:16,028 - (dzieci się śmieją) - (Norman się śmieje) 199 00:08:16,096 --> 00:08:17,962 - Jemima: Dziękuję, Normanie! - Alicja: Dziękuję bardzo! 200 00:08:18,032 --> 00:08:19,764 Rossi: Nie mogę się doczekać wziąć kąpiel! 201 00:08:19,766 --> 00:08:22,034 Don: Bardzo się cieszę masz prysznice! 202 00:08:22,102 --> 00:08:24,136 Niektórzy z nas zaczęli śmierdzieć! 203 00:08:25,239 --> 00:08:26,371 Norman: Tutaj. 204 00:08:26,373 --> 00:08:28,240 To tam możesz mnie znaleźć. 205 00:08:28,308 --> 00:08:29,508 Emma: Dzięki. 206 00:08:34,849 --> 00:08:36,648 (lina skrzypi) 207 00:08:36,717 --> 00:08:37,483 (zbliżają się kroki) 208 00:08:43,057 --> 00:08:45,724 Emma: Nadal Nie mogę uwierzyć, że Norman żyje. 209 00:08:45,792 --> 00:08:48,260 Nigdy nie myślałem Zobaczyłabym go jeszcze raz, 210 00:08:48,328 --> 00:08:50,529 ale oto on. 211 00:08:50,597 --> 00:08:52,797 Nie sądzę Nigdy nie byłem szczęśliwszy. 212 00:08:52,799 --> 00:08:54,999 Ray: Nie jesteś jednak naprawdę szczęśliwy. 213 00:08:55,001 --> 00:08:56,000 Emma: Co? 214 00:08:56,002 --> 00:08:58,136 Ray: Główny plan Normana... 215 00:08:58,205 --> 00:08:59,604 (Emma wstrzymuje oddech) 216 00:08:59,673 --> 00:09:01,005 Ray: Masz z tym problem. 217 00:09:01,075 --> 00:09:02,207 Mogę powiedzieć. 218 00:09:02,209 --> 00:09:04,943 (Emma się śmieje) O czym ty mówisz? 219 00:09:05,011 --> 00:09:06,078 Myślę, że to świetne. 220 00:09:06,146 --> 00:09:08,146 Jeśli nie ma już demonów, 221 00:09:08,215 --> 00:09:10,415 nie będziemy musieli tego trzymać życie w strachu. 222 00:09:10,417 --> 00:09:12,551 - Jestem za tym. - Ray: Daj mi spokój. 223 00:09:12,619 --> 00:09:14,286 To ze mną rozmawiasz, pamiętasz? 224 00:09:14,354 --> 00:09:15,888 (Emma wzdycha) 225 00:09:21,095 --> 00:09:23,562 Coś musi się ze mną mylić. 226 00:09:28,835 --> 00:09:30,168 Ale masz rację. 227 00:09:30,237 --> 00:09:31,870 W ogóle nie podoba mi się jego plan. 228 00:09:34,241 --> 00:09:36,241 Wiem, że to szaleństwo, gdy mówię, 229 00:09:36,243 --> 00:09:38,042 ale słyszałeś niektórzy z pozostałych. 230 00:09:38,112 --> 00:09:41,246 Nie są szczęśliwi bo to rozwiąże sprawę. 231 00:09:41,248 --> 00:09:44,316 W większości są szczęśliwi bo im na mnie zależy, 232 00:09:44,385 --> 00:09:45,551 i ja-- 233 00:09:47,053 --> 00:09:48,853 Nienawidzę tego. 234 00:09:48,855 --> 00:09:52,657 Nie chcę, żeby mnie zjedzono lub dla kogokolwiek innego. 235 00:09:52,726 --> 00:09:56,695 Polują na nas. Wychowują nas w gospodarstwach jak bydło. 236 00:09:57,932 --> 00:09:59,999 Wiem, że to nasz wróg, ale nadal... 237 00:10:01,868 --> 00:10:04,202 Kiedy przechodziliśmy ich miasto, to mnie uderzyło. 238 00:10:04,271 --> 00:10:06,739 Demony są bardzo podobne do nas. 239 00:10:06,807 --> 00:10:09,274 Mają nazwy. Mają uczucia. 240 00:10:09,343 --> 00:10:11,343 Mają rodziny, które kochają. 241 00:10:11,412 --> 00:10:12,811 Oni są naszym wrogiem, 242 00:10:12,879 --> 00:10:15,680 ale czy to oznacza wszyscy muszą umrzeć? 243 00:10:15,749 --> 00:10:17,882 Czy nie ma innej opcji? 244 00:10:17,884 --> 00:10:19,818 Poza tym, co z Mujiką? 245 00:10:19,886 --> 00:10:21,820 Ona jest naszą przyjaciółką! 246 00:10:21,888 --> 00:10:23,355 Ray: Jeśli ci się to nie podoba, 247 00:10:23,424 --> 00:10:25,890 to dlaczego tego nie zrobiłeś powiedzieć coś? 248 00:10:25,892 --> 00:10:27,091 (Emma wzdycha) 249 00:10:27,093 --> 00:10:28,893 O co chodzi? 250 00:10:28,895 --> 00:10:31,696 Chcę rozwiązania gdzie nikt nie umiera, 251 00:10:31,766 --> 00:10:35,367 ale nie przychodzi mi do głowy żadne miejsce demony nie wymierają. 252 00:10:35,435 --> 00:10:37,770 Jeśli wszyscy przejdziemy na ludzką stronę, 253 00:10:37,838 --> 00:10:39,904 będziemy odcinać ich zaopatrzenie w żywność. 254 00:10:39,974 --> 00:10:42,440 Zdegenerują się i zabijajcie się nawzajem. 255 00:10:42,509 --> 00:10:45,043 Nie ma znaczenia, czy skorzystamy Lek Normana czy nie. 256 00:10:45,111 --> 00:10:46,245 Tak czy siak umrą. 257 00:10:47,714 --> 00:10:49,648 Nie mogę tego zaakceptować, 258 00:10:49,716 --> 00:10:51,650 ale nie ma innego rozwiązania. 259 00:10:51,718 --> 00:10:52,751 Co mam zrobić? 260 00:10:54,855 --> 00:10:56,120 Ray: Nie wiem. 261 00:10:56,122 --> 00:10:57,255 (Emma wstrzymuje oddech) 262 00:10:57,324 --> 00:10:59,191 Ray: Nie ma sensu w kłótni. 263 00:10:59,259 --> 00:11:02,327 Norman ma rację. Ponownie. 264 00:11:02,329 --> 00:11:03,762 Nic nie możesz zrobić. 265 00:11:05,199 --> 00:11:08,132 No cóż, to niezłe marynaty, w której się znajdujesz. 266 00:11:08,134 --> 00:11:09,334 Emma: Co?! 267 00:11:09,336 --> 00:11:13,005 B-Ale jak to się stało chciałeś wiedzieć, jak się czułem? 268 00:11:13,073 --> 00:11:15,340 Po tym wszystkim, nie masz coś jeszcze do powiedzenia? 269 00:11:15,409 --> 00:11:16,408 Ray: Nie. 270 00:11:16,477 --> 00:11:18,877 - Emma: Nie masz rady? Nic? - Ray: Nie. 271 00:11:18,945 --> 00:11:21,279 Emma: To dlaczego mi pozwoliłeś mów tak cały czas?! 272 00:11:21,348 --> 00:11:23,215 (jęczy) Jesteś kretynem! 273 00:11:23,283 --> 00:11:26,150 Sprawiłeś, że się ujawniłem moje najgłębsze, najciemniejsze uczucia! 274 00:11:26,152 --> 00:11:27,152 Ray: Ujawniłeś je sam. 275 00:11:27,221 --> 00:11:28,353 Emma: Co? 276 00:11:28,422 --> 00:11:30,154 Ray: Nie ja cię stworzyłem zrobić cokolwiek. 277 00:11:30,156 --> 00:11:32,024 Twoje prawdziwe uczucia właśnie wyszedł. 278 00:11:32,092 --> 00:11:34,092 Jeśli chciałeś trzymać je w tajemnicy tak bardzo, 279 00:11:34,160 --> 00:11:35,828 wziąłbyś je do twojego grobu, 280 00:11:35,896 --> 00:11:37,329 ale nie możesz tego zrobić. 281 00:11:38,432 --> 00:11:40,965 Oto cała prawda o tajemnicach. 282 00:11:40,967 --> 00:11:43,368 Są trudne. Możesz spróbować je zatrzymać. 283 00:11:43,370 --> 00:11:46,238 Ale czasami i tak wybuchają. 284 00:11:46,306 --> 00:11:48,106 I wiedząc, jaki jesteś, 285 00:11:48,175 --> 00:11:49,842 nie będziesz mógł trzymać je w sobie, 286 00:11:49,910 --> 00:11:51,309 i zrobią to po prostu wyjdź w pośpiechu 287 00:11:51,378 --> 00:11:53,178 w najgorszym możliwym momencie, 288 00:11:53,247 --> 00:11:54,446 wszystko schrzanić w końcu! 289 00:11:54,515 --> 00:11:56,715 - (Emma wstrzymuje oddech) - Ray: Jeśli tak się stanie... 290 00:11:56,783 --> 00:11:59,051 i tak będzie, wszyscy będą w niebezpieczeństwie. 291 00:11:59,119 --> 00:12:03,188 Będzie to powodować ogromne problemy dla Normana i dla mnie. 292 00:12:03,190 --> 00:12:06,859 Jeśli więc masz jakiekolwiek wątpliwości, musisz powiadomić Normana. 293 00:12:06,927 --> 00:12:09,994 Ale lepiej zrób to szybko, bo nie ma już odwrotu. 294 00:12:09,996 --> 00:12:12,865 Jeśli zachowasz to dla siebie, będziesz tego żałować. 295 00:12:12,933 --> 00:12:14,599 - Emma: Jasne. - Ray: Cholera racja. 296 00:12:14,601 --> 00:12:18,336 Nic mi nie będzie, jeśli wszystkie demony umrą, ale nie jesteś. 297 00:12:18,405 --> 00:12:20,272 Więc pomyśl naprawdę mocno, Emma. 298 00:12:20,340 --> 00:12:23,075 Bo to jest tak poważne, jak to tylko możliwe. 299 00:12:23,143 --> 00:12:24,843 Co chcesz zrobić? 300 00:12:26,280 --> 00:12:28,012 Emma: Nie chcę więcej śmierci. 301 00:12:28,014 --> 00:12:30,482 Chcę znaleźć sposób na współistnienie, 302 00:12:30,551 --> 00:12:33,952 ale jakoś nie wiem jak możemy to osiągnąć. 303 00:12:34,020 --> 00:12:36,955 I szczerze mówiąc, Nie jestem pewien, czy to w ogóle możliwe. 304 00:12:37,023 --> 00:12:39,624 Ray: OK. To całkiem proste. 305 00:12:39,626 --> 00:12:41,159 Przedstawmy to Normanowi. 306 00:12:41,228 --> 00:12:42,827 Emma: Poczekaj. Nie słyszałeś mnie? 307 00:12:42,897 --> 00:12:44,763 Powiedziałem, że nie wiem, co robić. 308 00:12:44,831 --> 00:12:46,899 Ray: Tym bardziej powód z nim porozmawiać. 309 00:12:46,967 --> 00:12:49,367 Nadszedł czas, aby zabrać głos, nie później. 310 00:12:49,436 --> 00:12:51,103 Nie tylko nikomu o tym mówisz. 311 00:12:51,171 --> 00:12:52,771 Mówisz Normanowi. 312 00:12:52,839 --> 00:12:56,375 Wszyscy jesteśmy przyjaciółmi, więc tak można swobodnie rozmawiać o wszystkim. 313 00:12:56,443 --> 00:12:58,377 - Emma: Tak. - Ray: Poza tym, 314 00:12:58,445 --> 00:13:01,146 Normana nie było z nami kiedy ich spotkaliśmy. 315 00:13:02,583 --> 00:13:04,983 Emma: (wzdycha) Sonju i Mujiki. 316 00:13:05,051 --> 00:13:09,187 Ray: Tak. Nie mieli problem, że nas nie zjada. 317 00:13:09,256 --> 00:13:10,188 Emma: Zgadza się. 318 00:13:10,257 --> 00:13:11,990 Powiedzieli nam nie musieli, 319 00:13:12,058 --> 00:13:13,858 i oni na pewno się nie zdegenerował. 320 00:13:13,928 --> 00:13:15,928 Ray: Mogli nas też okłamywał. 321 00:13:15,996 --> 00:13:18,597 Ale jeśli tak nie było, mogą zachować swój ludzki kształt 322 00:13:18,665 --> 00:13:21,800 i ich inteligencja bez jedzenia ludzi. 323 00:13:21,868 --> 00:13:23,201 Są jakby odporni. 324 00:13:23,270 --> 00:13:26,471 Gdyby tylko wszystkie demony mógłby być jak Mujika. 325 00:13:26,473 --> 00:13:29,207 To rozwiązałoby problem z nas, współistniejących z nimi. 326 00:13:29,276 --> 00:13:32,477 Myślisz, że Norman wie taki demon jak ona gdzieś tam jest? 327 00:13:32,479 --> 00:13:34,079 Ray: Nie wiem. Może. 328 00:13:34,148 --> 00:13:35,948 Ale jeśli nie wie, to byłoby złe. 329 00:13:36,016 --> 00:13:38,216 - Emma: Dlaczego? - Ray: Pomyśl o tym przez chwilę. 330 00:13:38,285 --> 00:13:39,952 Czy lek Normana w ogóle zadziała 331 00:13:40,020 --> 00:13:42,421 na żadnego demona kto nie musi jeść ludzi? 332 00:13:42,489 --> 00:13:43,422 (Emma wstrzymuje oddech) 333 00:13:43,490 --> 00:13:45,424 Ray: A jeśli tak wiem o niej, 334 00:13:45,492 --> 00:13:49,161 mógłby nam powiedzieć dlaczego ona jest wyjątkiem od reguły. 335 00:13:49,229 --> 00:13:51,563 Kto wie? Może znajdziesz tam twoja odpowiedź 336 00:13:51,632 --> 00:13:54,166 o tym, jak my, ludzie, i demony mogą współistnieć. 337 00:13:54,234 --> 00:13:55,167 Emma: Myślisz?! 338 00:13:55,235 --> 00:13:57,302 Ray: Może. Chodźmy się dowiedzieć. 339 00:13:57,371 --> 00:13:58,637 Ale powinniśmy to zrobić teraz, 340 00:13:58,705 --> 00:14:00,773 zanim Norman zacznie piłka toczy się zgodnie z jego planem. 341 00:14:01,976 --> 00:14:03,175 Szczerze mówiąc, 342 00:14:03,243 --> 00:14:06,244 Nie sądzę, że istnieje sposób możemy żyć z demonami. 343 00:14:06,313 --> 00:14:09,581 Widzą człowieka i oni chcą nas wepchnąć do brzuchów. 344 00:14:09,650 --> 00:14:11,449 Taka jest po prostu ich natura. 345 00:14:11,518 --> 00:14:13,585 Z wyjątkiem Sonju i Mujicy, w każdym razie. 346 00:14:13,654 --> 00:14:17,255 Cokolwiek chcesz, Będę cię wspierać. 347 00:14:17,324 --> 00:14:20,192 I jakkolwiek wybierzesz, to będzie właściwy wybór. 348 00:14:20,260 --> 00:14:23,195 Możesz to zdjąć jak zawsze. 349 00:14:23,263 --> 00:14:25,998 Stwórzmy przyszłość bez żalu. 350 00:14:26,066 --> 00:14:27,866 Emma: Dzięki, Ray. 351 00:14:27,934 --> 00:14:30,535 Wow. Moja głowa czuje teraz dużo wyraźniej. 352 00:14:30,537 --> 00:14:31,904 Ray: Cóż, mam taką nadzieję! 353 00:14:33,673 --> 00:14:34,973 (ptaszek skrzeczy) 354 00:14:35,042 --> 00:14:37,109 (zwierzęta wołają, ćwierkają) 355 00:14:43,250 --> 00:14:44,782 - Chłopiec: Co się dzieje? - (obaj wstrzymują oddech) 356 00:14:44,784 --> 00:14:48,386 Dziewczyna: Hej, jesteś przyjaciele Szefa z... 357 00:14:48,388 --> 00:14:50,856 Och, od Grace Shield! Tak, to wszystko! 358 00:14:50,924 --> 00:14:52,190 Mężczyzna: Grace Field. 359 00:14:52,192 --> 00:14:54,192 - Ray: Jestem Ray. - Emma: Jestem Emma. 360 00:14:54,194 --> 00:14:57,595 Wielkie dzięki za uratowanie nas od tych wczorajszych demonów. 361 00:14:57,597 --> 00:15:00,866 Chłopiec: Ach. Tak, to nie byliśmy my. To była Zazie. 362 00:15:00,934 --> 00:15:02,334 Jest z Szefem teraz, więc-- 363 00:15:02,402 --> 00:15:04,802 Mężczyzna: Przepraszam. Szef jest teraz trochę zajęty. 364 00:15:04,804 --> 00:15:06,404 Możesz poczekać na niego w środku. 365 00:15:06,406 --> 00:15:07,339 (ptaszek skrzeczy) 366 00:15:09,477 --> 00:15:11,209 Chłopiec: Mam na imię Cislo. 367 00:15:11,211 --> 00:15:13,211 Tam jest Barbara. 368 00:15:13,213 --> 00:15:16,214 A on, on jest Vincentem, ten mądry. 369 00:15:16,216 --> 00:15:17,349 Ray: Witam. 370 00:15:17,417 --> 00:15:19,751 Emma: Ty, um... ciągle mówisz: „Szef”. 371 00:15:19,819 --> 00:15:21,219 Mówisz o Normanie? 372 00:15:21,221 --> 00:15:23,555 - Cislo: Tak. Dlaczego? - (Barbara pożera) 373 00:15:23,623 --> 00:15:26,358 Emma: To po prostu dziwne usłyszeć, jak go tak nazywa. 374 00:15:26,426 --> 00:15:27,625 Cislo: (chichocze) Naprawdę? 375 00:15:27,627 --> 00:15:29,427 Czy on nie był jak twój przywódca też? 376 00:15:29,497 --> 00:15:31,563 Barbara: Powiedział wszyscy razem dorastaliście. 377 00:15:31,631 --> 00:15:33,431 Więc jak to było, co? 378 00:15:33,433 --> 00:15:35,834 Jaki był Norman? Pospiesz się. Powiedz nam! 379 00:15:35,836 --> 00:15:37,769 Emma: Och. Cóż... 380 00:15:37,838 --> 00:15:40,706 Jest naprawdę miły, rozważny, mądry, 381 00:15:40,774 --> 00:15:43,375 zawsze w dobrym nastroju, zawsze uśmiechnięty. 382 00:15:43,443 --> 00:15:44,576 Cislo: Dobry nastrój? 383 00:15:44,644 --> 00:15:45,643 Barbara: Uśmiechasz się? 384 00:15:45,713 --> 00:15:47,713 Obydwa: Teraz jest zupełnie inny! 385 00:15:47,781 --> 00:15:48,714 - (śmiech) - Emma: Co? 386 00:15:48,782 --> 00:15:50,382 Co masz na myśli jest inny? 387 00:15:50,450 --> 00:15:52,450 Jaki jest teraz Norman? Pospiesz się! Powiedz nam! 388 00:15:52,452 --> 00:15:53,451 Barbara: Poważnie. 389 00:15:53,453 --> 00:15:54,452 Vincent: Mroźny. 390 00:15:54,454 --> 00:15:55,453 Cislo: Władczy. 391 00:15:55,455 --> 00:15:56,654 - ( Ray prycha ) - Emma: Normanie?! 392 00:15:56,656 --> 00:15:58,590 Cisło: Tak! Masz jakieś historie, 393 00:15:58,658 --> 00:16:00,792 naprawdę żenujące historie? 394 00:16:00,861 --> 00:16:03,128 Ray: Cóż, zmoczył łóżko kiedy był mały. 395 00:16:03,197 --> 00:16:04,596 Emma: Był też trochę chorowite, 396 00:16:04,664 --> 00:16:06,398 więc był w szpitalu dużo. 397 00:16:06,466 --> 00:16:07,533 Barbara: Nie ma mowy! 398 00:16:07,601 --> 00:16:10,068 Cislo: To znaczy tak dziwnie o nim słyszeć. 399 00:16:10,137 --> 00:16:12,270 Od tego czasu wyrwał nas z Lambdy, 400 00:16:12,339 --> 00:16:15,273 zawsze go widywaliśmy jako ten idealny, genialny dzieciak. 401 00:16:15,275 --> 00:16:17,743 (chichocze) Masz jednak rację. 402 00:16:17,811 --> 00:16:19,477 Szef jest miły. 403 00:16:19,547 --> 00:16:21,347 Barbara: Oj! To rzecz zupełnie zrozumiała! 404 00:16:21,415 --> 00:16:24,550 To znaczy, mógł nas zostawić za sobą, żeby umrzeć, ale tego nie zrobił! 405 00:16:24,618 --> 00:16:26,218 Vincent: Jego dobroć wykracza daleko poza 406 00:16:26,286 --> 00:16:28,620 co zrobił dla nas w Lambdzie. 407 00:16:28,688 --> 00:16:30,356 Po pierwsze, są wszystkie dzieci 408 00:16:30,424 --> 00:16:32,558 został uratowany z gospodarstw zajmujących się produkcją masową. 409 00:16:32,626 --> 00:16:34,159 - Emma: Naprawdę? - Cislo: O, tak. 410 00:16:34,228 --> 00:16:36,494 Nawet sprawia, że na to wygląda jakby demony je ukradły! 411 00:16:36,564 --> 00:16:38,230 Vincent: Zamiast spać, 412 00:16:38,298 --> 00:16:41,099 nie śpi, pracuje aby sprowadzić demony. 413 00:16:41,168 --> 00:16:42,234 (Cislo wzdycha) 414 00:16:42,302 --> 00:16:44,036 Nie mogę przyjechać wystarczająco szybko. 415 00:16:44,104 --> 00:16:47,373 Zabiję tyle tych drani. 416 00:16:47,441 --> 00:16:50,175 Za każdym razem, gdy kogoś zabijam, czuję... 417 00:16:50,244 --> 00:16:52,578 Czuję się cholernie dobrze. 418 00:16:52,646 --> 00:16:53,645 (Barbara przełyka) 419 00:16:53,713 --> 00:16:55,914 Tak. Ja też. 420 00:16:55,916 --> 00:16:58,716 Nic nie czyni mnie szczęśliwszą niż wtedy, gdy jednego zabiję, 421 00:16:58,718 --> 00:17:00,718 potem je zjedz. 422 00:17:00,720 --> 00:17:03,188 Ray: Czekaj. To nie jest jakieś zwierzę? 423 00:17:03,257 --> 00:17:05,323 - To jest... - Barbara: To demon. 424 00:17:05,325 --> 00:17:07,325 - Sam tego zabiłem. - (Emma wstrzymuje oddech) 425 00:17:07,394 --> 00:17:09,194 Barbara: Hej, jeśli mają nas zjeść, 426 00:17:09,263 --> 00:17:11,329 Cholernie dobrze, zamierzam je zjeść. 427 00:17:11,398 --> 00:17:14,466 Nie mogę zapomnieć co mi zrobili w Lambdzie, 428 00:17:14,534 --> 00:17:16,735 do mojego ciała, mojej głowy. 429 00:17:16,804 --> 00:17:20,338 Każdego cholernego dnia było prawdziwym piekłem. 430 00:17:20,340 --> 00:17:23,341 Cislo: „Piekło” nie nawet zacząć to opisywać. 431 00:17:23,410 --> 00:17:25,611 Vincent: Niektóre dzieci zmarły z eksperymentów. 432 00:17:25,679 --> 00:17:29,081 Niektórzy zostali po prostu zabici. Byliśmy jak robaki w słoiku. 433 00:17:29,149 --> 00:17:31,149 Barbara: Demony na to zasługują gorsze niż śmierć! 434 00:17:31,218 --> 00:17:33,751 To zbyt łatwy koniec. 435 00:17:33,753 --> 00:17:35,887 Powinni wszyscy przejść przez to, co my zrobiliśmy! 436 00:17:35,956 --> 00:17:36,955 (brzęk kubków) 437 00:17:36,957 --> 00:17:38,824 - Jaki jest twój problem? - Emma: Co? 438 00:17:38,892 --> 00:17:41,893 Barbara: Wyglądasz na zszokowanego. Co, nie zgadzasz się ze mną? 439 00:17:41,962 --> 00:17:43,361 Wychowali cię dla jedzenia. 440 00:17:43,363 --> 00:17:44,963 powinieneś ich nienawidzić tak samo jak my. 441 00:17:44,965 --> 00:17:48,366 Czekać. Dlaczego ty? chcesz zobaczyć szefa? 442 00:17:48,436 --> 00:17:50,436 Chciałeś zmienić jego zdanie? o planie? 443 00:17:50,504 --> 00:17:53,371 Dlatego tu jesteś?! huh?! 444 00:17:53,373 --> 00:17:54,973 Cisło: Hej, Wybierz to, Barbaro. 445 00:17:54,975 --> 00:17:57,375 Barbara: Każdy demon zasługuje na eksterminację! 446 00:17:57,377 --> 00:17:59,511 Cislo: Odsuń się. Teraz. 447 00:18:01,181 --> 00:18:02,281 (Barbara drwi) 448 00:18:03,517 --> 00:18:05,383 (wzdycha) 449 00:18:05,385 --> 00:18:06,852 (drzwi otwierają się, zamykają) 450 00:18:06,920 --> 00:18:08,654 Vincent: Przepraszam. 451 00:18:08,722 --> 00:18:11,990 Cisco i ja też tak uważamy demony należy wytępić. 452 00:18:11,992 --> 00:18:14,592 Po prostu nie mówimy o tym tak głośno. 453 00:18:14,594 --> 00:18:16,394 Cislo: Dopóki jesteśmy wszyscy tu siedzą, 454 00:18:16,396 --> 00:18:17,595 Domy, z których pochodzimy 455 00:18:17,597 --> 00:18:19,797 nadal wysyłają przyjaciele, których zostawiliśmy. 456 00:18:19,799 --> 00:18:21,533 Nie ma czasu na współczucie. 457 00:18:21,601 --> 00:18:24,803 Musimy zniszczyć te farmy zanim wyślą więcej. 458 00:18:24,872 --> 00:18:28,273 Macie przyjaciół ty też zostawiłeś. 459 00:18:28,342 --> 00:18:30,275 Chcesz ich ocalić, prawda? 460 00:18:30,344 --> 00:18:32,810 Pozbycie się demonów to jedyny sposób, w jaki możesz. 461 00:18:32,812 --> 00:18:33,811 (drzwi otwierają się) 462 00:18:33,813 --> 00:18:35,481 Norman: Vincent, Cislo, 463 00:18:35,549 --> 00:18:37,349 o fazie końcowej. 464 00:18:37,417 --> 00:18:38,416 Oh. 465 00:18:38,418 --> 00:18:40,085 (wzdycha) Hej, chłopaki. 466 00:18:40,154 --> 00:18:41,619 Emma: Hej, musimy porozmawiać. 467 00:18:41,621 --> 00:18:44,222 Norman: Przepraszam. mam zająć się czymś. 468 00:18:44,291 --> 00:18:45,423 Wróć za chwilę. 469 00:18:45,425 --> 00:18:46,358 (drzwi otwierają się) 470 00:18:46,426 --> 00:18:47,625 (odgłosy kroków) 471 00:18:47,627 --> 00:18:48,760 (drzwi zamykają się) 472 00:18:48,829 --> 00:18:49,761 (Emma wzdycha) 473 00:18:49,830 --> 00:18:51,563 Ray: Wszystko w porządku? 474 00:18:51,631 --> 00:18:52,564 Emma: Tak. 475 00:18:54,234 --> 00:18:56,101 Ona je zjada... 476 00:18:56,170 --> 00:18:57,569 żeby do nich wrócić. 477 00:19:00,307 --> 00:19:03,308 To znaczy, oni rozmawiają o zabijaniu demonów, 478 00:19:03,377 --> 00:19:05,777 ale czy tylko zemsta czy co? 479 00:19:05,846 --> 00:19:08,646 Nie powinien ratować swoich przyjaciół być wystarczającym powodem? 480 00:19:08,648 --> 00:19:11,717 Nienawidzimy tego, co demony robią i dlaczego, 481 00:19:11,785 --> 00:19:14,452 ale zemsta? 482 00:19:14,522 --> 00:19:17,856 To źle. To zło. 483 00:19:17,925 --> 00:19:21,727 Ray: Tak, ale nie możemy im powiedzieć niewłaściwe jest traktowanie tego osobiście. 484 00:19:21,795 --> 00:19:25,263 Ci trzej, byli przez nich torturowani. 485 00:19:25,332 --> 00:19:27,465 Nienawiść, którą czują, nie ustanie. 486 00:19:27,535 --> 00:19:30,636 Po prostu rośnie. Nie możemy nic z tym zrobić. 487 00:19:31,739 --> 00:19:33,471 Jeśli chcesz rozpocząć wojnę, 488 00:19:33,541 --> 00:19:34,606 zacznij od nienawiści. 489 00:19:34,674 --> 00:19:36,007 - Emma: W takim razie musimy-- - (drzwi otwierają się) 490 00:19:36,076 --> 00:19:37,543 Norman: Przepraszam za to. 491 00:19:37,611 --> 00:19:40,346 Jak się wszyscy trzymają? 492 00:19:40,414 --> 00:19:42,680 Emma: Normanie, musimy z tobą porozmawiać. 493 00:19:42,750 --> 00:19:45,884 Ray: Chcemy wiedzieć więcej o szczegółach swojego planu. 494 00:19:45,953 --> 00:19:48,754 Mamy również kilka nowych informacji dla Ciebie. 495 00:19:48,822 --> 00:19:50,322 Norman: OK, jasne. 496 00:19:52,292 --> 00:19:54,159 Ray: Czy to ten narkotyk? 497 00:19:54,228 --> 00:19:55,894 Norman: Tak. To wszystko. 498 00:19:55,963 --> 00:19:58,630 Emma: Zastanawiałam się, twój narkotyk, 499 00:19:58,698 --> 00:20:01,900 wiesz, czy to zadziała to samo na każdym demonie? 500 00:20:01,902 --> 00:20:03,501 Norman: Co masz na myśli? 501 00:20:03,503 --> 00:20:04,970 Ray: Tam są demony 502 00:20:05,038 --> 00:20:07,505 którzy nie jedzą ludzi i nie degeneruj się. 503 00:20:07,575 --> 00:20:11,309 Więc, jak twój narkotyk może w ogóle na nie nie wpłynąć. 504 00:20:11,378 --> 00:20:12,710 Emma: Poza tym my... 505 00:20:12,712 --> 00:20:14,712 Norman: Skąd wiecie są takie demony? 506 00:20:14,714 --> 00:20:15,713 Emma: Co? 507 00:20:15,783 --> 00:20:17,916 Norman: Czy ktoś to zrobił opowiedzieć ci o nich albo-- 508 00:20:17,985 --> 00:20:19,517 Ray: Właściwie to ich spotkaliśmy. 509 00:20:19,519 --> 00:20:21,587 Norman: Oni? 510 00:20:21,655 --> 00:20:23,989 Czy któraś z nich była młodo wyglądającą kobietą? 511 00:20:24,057 --> 00:20:25,323 Emma: Aha. 512 00:20:25,392 --> 00:20:26,625 Norman: Żartujesz. 513 00:20:28,729 --> 00:20:31,730 Dziewczyna o złej krwi nadal żyje? 514 00:20:33,801 --> 00:20:35,801 (śpiewa po japońsku) 515 00:20:35,801 --> 00:20:37,801 �vmoov lmvhd